السيد الخميني
34
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى )
مسأله 186 - لازم نيست كف پا و ته كفشِ نجس ، تر باشد بلكه اگر خشك هم باشد به راه رفتن پاك مىشود . مسأله 187 - بعد از آن كه كف پا يا ته كفشِ نجس ، به راه رفتن پاك شد مقدارى از اطراف آن هم كه معمولًا به گِل آلوده مىشود اگر زمين يا خاك به آن اطراف برسد پاك مىگردد . مسأله 188 - كسى كه با دست و زانو راه مىرود ، اگر كف دست يا زانوى او نجس شود پاك شدن دست و زانوى او به وسيلهء راه رفتن محل اشكال است . و همچنين است ته عصا و ته پاى مصنوعى و نعل چهارپايان و چرخ اتومبيل و درشكه و مانند اينها . مسأله 189 - اگر بعد از راه رفتن ذرههاى كوچكى از نجاست كه ديده نمىشود ، در كف پا يا ته كفش بماند بايد آن ذرهها را هم بر طرف كرد ، ولى باقى بودن بو و رنگ اشكال ندارد . مسأله 190 - توى كفش و مقدارى از كف پا كه به زمين نمىرسد به واسطهء راه رفتن پاك نمىشود و پاك شدن كف جوراب به واسطهء راه رفتن ، محل اشكال است ، ولى اگر كف جوراب از پوست باشد به وسيلهء راه رفتن پاك مىشود . 3 - آفتاب مسأله 191 - آفتاب ، زمين و ساختمان و چيزهايى كه مانند درب و پنجره در ساختمان به كار برده شده ، و همچنين ميخى را كه به ديوار كوبيدهاند و جزء ساختمان حساب مىشود با شش شرط پاك مىكند . اول : آن كه چيز نجس به طورى تر باشد كه اگر چيز ديگرى به آن برسد تر شود ، پس اگر خشك باشد بايد به وسيلهاى آن را تر كنند تا آفتاب خشك كند . دوم : آن كه اگر عين نجاست در آن چيز باشد پيش از تابيدن آفتاب آن را بر طرف كنند . سوم : آن كه چيزى از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند ، پس اگر